دریای عرب سندیت و سابقه تاریخی ندارد – دو نام تاریخی دریای جعلی عرب، بحر عجم و بحر فارس بوده است – هند و پاکستان می خواهند نام دریای پیرامون خود را عوض کنند

1- نام های تاریخی دریای جعلی عرب، البحر الأخضر- البحر المحیط- البحر المحیط العجم- بحر هندوس- بحر مکران و بحر فارس بودند.
2- هند و پاکستان می خواهند نام دریای پیرامون خود را عوض کنند.
زنده باد هند – زنده باد پاكستان – زنده باد ایندوایرانی – اگر یك اتحادیه ایندوایرانی شكل گیرد به راحتی این كشورها می توانند در این دست موارد و موارد مهم تر به هم كمك و از هم حمایت كنند.
3- اعراب قصد دارند نام “دریای پارسی(خلیج فارس)” را به عربی تغییر دهند در حالی كه اسناد فراوانی بر نام تاریخی “پرسیكوس(یونانی شده پارسی)” دلالت دارد.
4- اسناد فراوانی وجود دارد كه نام دریای عرب و دریای عمان هر دو جعلی است و انگلیس “ایندوآریایی” ستیز در قرن هیجدهم و پس از تسلط گسترده بر این منطقه این نام ها را به “عمان” و “عرب” جعل كرده است وگرنه كه خود اعراب هیچ گاه قدرتی نداشتند.
5- وقتی اعراب بدون سند قصد تحریف تاریخ ما را دارند چرا ما برای مبارزه با تاریخ جعلی آن ها تلاشی نمی كنیم؟ فقط “دفاع” از نام خلیج فارس كافی نیست باید “حمله” كنیم. از این پس به دریای عمان می گوییم “موكران(نام قدیمی بلوچستان ایرانی)” و به دریای جعلی “عرب” می گوییم دریای عجم “ایندوایرانی”.
6- امروزه دریای عرب بر اساس تعریف سازمان آب‌نگاری بین‌المللی و سازمان بین‌المللی کشتی نوردی پهنه آبی است که از خلیج عمان تا تمام سواحل هند و پاکستان و غرب ایران و تا سواحل جیبوتی در شاخ آفریقا را در بر می‌گیرد. در حالیکه یک میلیارد جمعیت اطراف این دریا غیر عرب هستد اما پس چرا به نام دریای عرب معرفی شده است .

اگر هند و پاکستان و ایران بخواهند نام دریای عرب را تغییر دهند آیا عربها هم می توانند مانند ایرانی ها در مقابل تغییر نام دریای عرب اعتراض کنند عربها چه مستنداتی ارایه خواهند کرد.؟؟

در مورد سوابق و مستندات نام خلیج فارس هیچ شکی نیست و خود عربها هم قبول دارند که در هیچ سند و نوشته عربی تا قبل از جمال عبدالناصر خلیج عربی بار نرفته . اما حال بررسی کنیم که آیا دریایی که در اطراف هند پاکستان بنام دریای عرب شناخته می شود مستندات دارد؟؟ که بتوان با دست پر از آن دفاع کرد؟

کشورهای عربی خلیج فارس با دادن پولهای کلان به موسسات جغرافیایی آنها را وادار می کنند که خلیج عربی رابه عنوان نام محلی در کنار خلیج فارس قرار دهند و بعضی موسسات مانند گوگل اینکار را کرده اند. اما آیا ایرانی ها حق دارند بر اساس همان شیوه در مورد نام دریای عرب اقدام کنند . بله می توان ولی شرط اول آن این است که موسسات جغرافیایی ایران نام بحر عجم ویا دریای مکران را که قرنها بجای دریای عرب بکار رفته است را رسما بجای دریای عرب بکار برند و بعد از مدتی از موسسات جغرافیایی خواستار پذیرش نام محلی شوند هند و پاکستان هم در مورد دریای مکران موافق هستند. حال ببینیم نام دریای عرب از کجا آمده است؟

هیچ یک از جغرافی نویسان و سفرنامه نویسان – مسالک و ممالک نویسان و اقلیم شناسان- (اقلیم عربی شده از climate) است چه عرب و عجم به “دریای عرب ” اشاره نکرده اند. بلکه همواره این منطقه یا پهنه آبی را با نامهای بحر اخضر- بحر مکران- بحر فارس بحر محیط عجم – نام برده اند.

دریای عرب در اسناد و مکتوبات عربی و غیر عربی با نام‌های بحر فارس -بحر عجم- بحر المحیط العجم- بحراخضر – بحر مکران -دریای اریتره- دریای لکشادو – بحر هندوس – دریای سند- بحر دریا- Sea of Daria) -میره اندیکوم- بحر گجرات – دریای رومروم Sindhu Sagar- دریای اریتره and Sindh Sea- ,Mare Rumrum- Sinus Guzerat- (Gujera , نامیده شده‌است. به همین دلیل عده‎ای از نویسندگان در هند و پاکستان آن‎را بحر مکران می‎نامند و در ایران عده‌ای آن‌را دریای پارس می‎گویند. در میان جغرافی‎نویسان اسلامی نام دریای عرب برای اولین‎بار در دو قرن اخیر ظاهر شده‎است این نام را ابتدا استعمارگران اروپایی در نقشه‎ها رایج نمودند. در منابع عربی و اسلامی کلاسیک اعم از سفر و رحله نویسان و مسالک و ممالک نویسان و تاریخ نویسان نامی از بحر عرب نیامده بلکه آنها کل این دریا را بعلاوه دریای عمان و خلیج فارس را روی هم بحر فارس نامیده اند.

” تا سال ۱۹۵۸ هیج نوشته ، سند و مکتوبی به زبان عربی وجود ندارد که عبارت خلیج عربی را برای خلیج فارس بکار برده باشد اما عکس موضوع صادق است یعنی در مکتوبات عربی بسیار زیادی’ دریای عرب’ امروزی با نام بحر فارس و بحر محیط العجم و یا بحر مکران یا کرمان نام برده شده است”.- از جمله در آثار شخصیت های برجسته زیر دریای عرب امروزی بنامهای بحر فارس و یا نامهایی غیر از دریای عرب بکار رفته است:

ابن خردادبه – قدامة بن جعفر- یعقوبی – ابن فقیه همدانی- ابن رسته، سهراب – علی بن حسین مسعودی- اصطخری – بزرگ بن شهریار- مطهر بن طاهر مقدسی- ابوریحان بیرونی-ابن حوقل-مقدسی-ابن بلخی-شریف ادریسی-محمد بن نجیب بکران- زکریای قزوینی- ابوالفدا – شمس‌الدین انصاری دمشقی-شهاب‌الدین نویری- ابن وردی- ابن بطوطه- مصطفی کاتب چلبی قسطنطنی- ابن خلدون- طبری- الماوردی- استخری، مسعودی، بیرونی، حمدالله مستوفی، یاقوت حموی، حمزه اصفهانی، ناصرخسرو قبادیانی، ابوریحان بیرونی – حافظ ابرو و … حافظ ابرو، عبدالله بن لطف بن عبدالرشید مورخ و جغرافیدان مشهور عصر تیموری (متوفای ۸۳۳ ق) صاحب آثاری در تاریخ اسلام و ایران، خاصه دروه تیمور و شاهرخ است. او در کتاب جغرافیای که بویژه در فصول مربوط به ایران و ماوراء النهر پر از اطلاعات مهم تاریخی است و از مهمترین آثار او به شمار می رودکه خود او شاهد وقایع بوده است. ذکر دریاها و خلیج هارا در چند فصل شرح داده است.

Advertisements